“Wat heerlijk voor Madelief: een snuffeltuin en een omheind terrein waar ze vrij kan rennen en spelen!.”
Dat klinkt prachtig… maar zover zijn we nog lang niet. Madelief is namelijk snel bang. Geluiden, onverwachte bewegingen, verkeer, voor haar voelt de wereld vaak overweldigend. In zulke momenten bevriest ze, of probeert ze weg te komen van alles wat zij als bedreigend ervaart.
En dat is vooral voor háár ontzettend moeilijk. Ik kan haar nog zo vaak vertellen dat het niet eng is, maar zo werkt het nu eenmaal niet.
Daarom blijft ze voorlopig aan de lijn en blijft het hondenluik dicht. We geven haar steun, tijd en rust. We houden vast aan dezelfde routine, dezelfde rituelen en dezelfde route over het erf. Die voorspelbaarheid brengt rust. En uit rust groeit vertrouwen. Daaraan bouwen we: stapje voor stapje, aan een stevige basis van veiligheid en vriendschap.
Madelief woont pas sinds kort bij ons. Loslopen komt later wel. Maar nu nog niet.