Lange nagels (10/2026)
Lange nagels bij honden zijn een onderschat probleem en ze hebben meer impact dan de meeste mensen denken. Te lange nagels veranderen de hoekstand van de tenen en veroorzaken extra belasting op de interfalangeale ligamenten (gewrichtsbanden). Het veroorzaakt ook een aanpassing van de lichaamshouding en verandert het krachtenpatroon en de gewichtsverdeling door de poot. Als een ligament verder wordt uitgerekt dan het normale fysiologische bereik, ontstaat er microtrauma. Scheurtjes treden op als deze uitrekking meer dan 6% van de normale lengte bedraagt. Ligamenten verbinden botten met elkaar en zijn daarom van groot belang.
Het gewicht wordt anders verdeeld over de poot, spieren en pezen en de gewrichten met grote gevolgen voor het bewegingsapparaat. Gewrichten staan onder chronische, verkeerde belasting wat kan leiden tot artrose, zeker op latere leeftijd. Pezen en spieren worden overbelast of juist te weinig gebruikt, wat leidt tot spierpijn en verzwakking. Maar ook de rug en heupen compenseren mee, langdurige verkeerde stand staan trekt door het hele lichaam. De kootjes kunnen soms vervormen bij jonge honden die nog in ontwikkeling zijn.
In elke nagel zit een bloedvat en zenuwbundel: de quick. Bij lange nagels groeit de quick mee naar voren. Hierdoor wordt knippen lastiger (bloedt sneller) en voelt de hond druk op de nagel bij elke stap, wat pijn geeft.
Als ze te lang zijn zorgen nagels er ook voor dat de tenen te sterk krommen of spreiden, daardoor kan een hond de poot naar buiten draaien (als het ware op zijn hielen lopen) om het bijbehorende ongemak te verlichten, vergelijkbaar met een steentje in jouw schoen. Deze verandering in stand kan leiden tot afwijkende belastingspatronen in de aangedane ledematen en kan stress op de weke delenstructuur en ongelijke gewrichtsbelasting veroorzaken.
Honden gebruiken hun nagels voor grip, zeker bij het springen, draaien en remmen. Te lange nagels geven juist minder grip en verhogen het risico op uitglijden en blessures. Pijn in de poten maakt honden minder beweeglijk, stiller of zelfs kortaf. Dat wordt lang niet altijd herkend als een nagelprobleem.
Hoe snel nagels slijten of groeien, hangt van veel factoren af. Hondenrassen vertonen onderling grote verschillen in poot structuur, waardoor sommige rassen hun nagels beter (of slechter) op natuurlijke wijze afslijten. Ook de zwaai van de poot beïnvloedt de nagelafname: hoe kleiner de afstand tussen de poot en de grond, hoe meer de nagels worden afgesletеn als ze over de grond slepen. Een sleepende teen kan echter vaak wijzen op een onderliggende aandoening als de hond het been niet hoog genoeg kan optillen. Ook het type ondergrond, de duur van de beweging, de activiteiten die een hond uitvoert, leeftijd van de hond, overgewicht, de belasting van de ledematen en de gewichtsverdeling door de poot (die verstoord kan zijn als een hond een onderliggende aandoening heeft, zoals artrose) zijn van invloed op nagelslijtage.
Vertrouwen (09/2026)
Vertrouwen is iets moois.
Maar ook heel broos.
Mae kent Carla al vanaf de eerste dag. Ze is gek op haar. We wandelen regelmatig samen, met Nairobi of met Babs, en dan is er niets aan de hand. Maar Carla op ons eigen erf, of in huis, dat vond Mae toch altijd net even wat te spannend.
Tot vandaag.
En vandaag, na bijna een jaar, sprong Mae zelf bij haar op schoot, met een glimlach.
Vertrouwen bouw je niet in een dag. Dat bouw je in honderd kleine momentjes. In elke rustige stap, elk keer dat Carla er gewoon was, zonder druk en zonder iets van Mae te willen.
Vertrouwen kost tijd en moet je verdienen,
Elke dag opnieuw.
Bedankt Carla De Pender voor jouw begrip en geduld
Niet meer geleid door angst (09/2026)
Niet meer geleid door de angst
Al sinds mijn kinderjaren liep de examenvrees met me mee. Niet als een vage onrust, maar als een schaduw die stevig aan me vastgeplakt zat.
Het begon onschuldig, of dat leek zo. Als klein meisje zakken voor mijn zwemdiploma, letterlijk naar de bodem van het zwembad zakken, happend naar adem, ik leek te verdrinken. Daarna veranderde het van vorm, faalangst, maar nooit van intensiteit: klamme handen, een bonzend hart, zweet op mijn rug en gedachten die alle kanten op schoten zodra er een toets of prestatie in zicht kwam. En naarmate ik ouder werd, nestelde die angst zich dieper. Door een zwarte muur, een blokkade in mijn hoofd was ik niet meer in staat om enige geleerde informatie meer te kunnen ophalen op zo’n moment. Trillen, misselijkheid, pure paniek. Schoolexamens, rijbewijs, paardrijwedstrijden, sollicitatiegesprekken etc. waren echt rampzalig.
Toch is er nu iets veranderd.
Misschien door de jaren of door de levenservaring. Misschien door de realisatie dat de uitspraak “een mens lijdt het meest van het lijden dat men vreest” als een bus klopt, maar ook dat er helemaal niets meer van af hangt. Op mijn 55ste laat ik me er in ieder geval niet meer door leiden. De spanning mag er zijn, ze hoort bij me, net als mijn nieuwsgierigheid, mijn doorzettingsvermogen en mijn koppigheid. Maar ze bepaalt niet langer mijn doelen en dat voelt als overwinning.
Als volwassen worden in een gloednieuw hoofdstuk. Niet dat mijn examenvrees verdwenen is hoor, integendeel. Maar ze weerhoudt me er niet meer van om steeds nieuwe opleidingen en uitdagingen aan te gaan, met of zonder examen.
Vandaag heb ik examen gedaan voor de jaaropleiding medische kennis. Ik ben over mezelf heen gesprongen, was ontspannen en het ging goed. Wat de uitslag ook is, ik ben al geslaagd!
Kennis opgedaan
Kennis gedeeld
Nieuwe collega’s / vrienden erbij
Met grote dank aan Lotte’s Logica, Voedingsadvies en educatie voor mens en dier !